“Охин”

Shuudshuud. 2011 он.

Б.Энхтуяа

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Shuudshuud.2010.10.10

Shuudshuud.2010.12.10

Shuudshuud.2010.12.15

Зургийн техник: Wacom art

Буудал холын газраас хүүхдийн тоглоом шиг харагдах
Суудал зассан миний дулаан голомт байр минь
Уйтай дуутай амьдралын эхлэл төгсгөлийн цэг үү
Уйтан уужим хорвоодоо унаж боссон цаг уу

Зүйлийн цэцэг дэлгэрээгүй ч хэдэн гацуур нь содонхон
Зөрж өнгөрөх хүмүүс нь зүс үзээгүй ч дотнохон
Ижий минь намайгаа хүлээж дээж хайраа дэвссэн
Энжий дэнжий замаар нь цээж тэнэгэр алхсан

Энэ миний тоглож өссөн гудамж
Эрхэлж наадаж явсан бага насны дурсамж
Хотын олон гудамжнаас хамгийн сайхан үзэмж
Хорыг тусад бодсон гэнэн алдааны сургамж

Гэрэлт ирээдүйд тэмүүлэх цагаар хэмжигдсэн яарал
Гэгээн хорвоог ойлгох алхмаар нэмэгдсэн ухаарал
Жаргал зовлон ээлжилсэн элдэв олон тохиол
Жаахан биед минь заяасан энэ л хувь зохиол

Аз таарав уу гэтэл зовж шаналсан хяслан
Эз дайрав уу гэтэл зорьж биелсэн хүслэн
Урган гарах нар шиг ид насны минь хийморь
Улаанбаатар нэртэй их өргөөний минь хоймор

Энэ миний тоглож өссөн гудамж
Ижилдэж үерхэж явсан орь залуугийн дурсамж
Хорвоогийн сая гудамжнаас хамгийн сайхан үзэмж
Хорь хүрээгүй насны бүтэлгүй дурлалын сургамж

Дөрвөн цагийн улиралд дөрвөн өнгөөр эгшиглэх
Дөчин жил улирсан ч сэтгэлд улам ээнэгших
Эрт, эдүгээ хоёр минь энд л хамтдаа орших
Ирээдүй цаг минь ч бас эндээс надтай учрах

Хүмүүн бидний аясаар цаашаа наашаа цалгивч
Хүрэх л ёстой Ертөнц – Ирээдүй тийшээ л урссан
Өнөө маргаашийн хэргээр өөдөө сөөргөө зорчивч
Өнө хойчийнхоо төлөө өндөрт дээшээ л тэмүүлсэн

Энэ миний гудамж, манай гудамж
Эх нийслэл хотын минь нэгэн сайхан гудамж
Эгэл түмэн зорчсон хөл хөдөлгөөнтэй гудамж
Эрээн бараан багтсан хорвоогийн нэгэн гудамж.

Л.БАТБАЯР

Эх орондоо ирэх хугацаа минь дандаа  өвлийн улиралд таардаг. Энэ удаад ч мөн адил. Харин энэ жил тас няс хийсэн хүйтэн жавар угтсангүй. Учир нь шаргал намар урт удаан саатсан налгар өдрүүд эх оронд минь үргэлжилж байх шиг.

Хэзээний дадсан зангаар зүүнээс баруун, баруунаас зүүн тийшээ сунаж тогтсон Улаанбаатарын гудамжаар алхдаг юм. Харин өчигдөр  хүнтэй уулзах далиманд санаандгүй Урчуудын эвлэлийн үзэсгэлэнгийн танхимд зочилоход гурван уран бүтээлчийн хамтарсан үзэсгэлэн гарсан байхтай таарлаа.

Ц.Нармандах, Л.Бумандорж, Н.Амгаланбаатар нарын содон, өвөрмөгц шийдэл бүхий уран бүтээлүүд сонирхолыг үнэхээр их татаж байсан юм. Монголын залуу зураачид, уран бүтээлчдийн хувьд энэ гурван эрхэм зураач аль хэдийн үлгэр дууриал болж, уран бүтээлээрээ залуусыг араасаа дагуулсан хайртай хүмүүс билээ.

Эсгийн хот хэмээгдэх Улаанбаатар хотын гэр хороололын амьдрал ахуй, аж байдлыг уран бүтээлч хүний өвөрмөгч зохиомж, хүйтэн дулааны өгүүлэмж, гэрэл сүүдрийн зохицолууд, шоо дөрвөлжин хэлбэртэй өнгө өнгийн тоглолтоор үнэхээр чадамгай дүрслэсэн харуулсан нь сайхан харагдаж байсан юм. Энэ бол Л.Бумандорж гуайн уран бүтээл юм.

Харин Ц.Нармандах зураачийн Монгол ахуй, ёс заншилыг илтгэн харуулахдаа ашигласан зургийн зохиомж, формат дээр дүрүүдийг гоёоор зохиомжлон харуулсан шийдэл, өнгийн тоглолт бүхий гайхамшигтай өнцөг нь их таалагдлаа. Мөн зөөлөн дэвсгэр дээрхи тод биш дулаан зөөлөн өнгөний тоглолтууд нь сэтгэл дулаацам мэдрэмжийг өөрийн эрхгүй төрүүлж байсныг нуугаад юу гэхэв.

Н.Амгаланбаатар зураачийн байгалийг дүрслэхдээ гаргасан зөв өнгөтэй зохиомжит зургуудаас  тухайн орчны нам гүм, аниргүйн аяз, сэтгэлийн амирлалыг шууд мэдэрч сонсож болохоор байсан нь гайхам санагдсан.

Ингээд тус үзэсгэлэнгээс камерын хальснаа буулгасан уран бүтээлээс дээжлэн хүргэе. Дашрамд амралтын өдрүүдээр урчуудын эвлэлийн үзэсгэлэнгийн танхимаар нэг ороод гарахыг зөвлөж байна.

Таалан соёрхоно уу.

Л.Бумандорж .МУЭ-ийн нэрэмжит шагналт

“Хашаа байшин”

Ц.Нармандах

“Үдэш гэр бүл”

Ц.Нармандах

“Ажлын дараа”

Ц.Нармандах

“Шонхортой анчин”

Ц.Нармандах

“Бадарчин”

Ц.Нармандах

“Халх ноёд”

Ц.Нармандах

“Буриад эхнэр”

Ц.Нармандах

“Би хэн бэ?”

Л.Бумандорж .МУЭ-ийн нэрэмжит шагналт

“Шөнийн гэр хороолол”

Н.Амгаланбаатар

“Буриад айл”

Н.Амгаланбаатар

“Жавартай өглөө”

Н.Амгаланбаатар

“  Ерөө гол  “

Зургийн техник: Wacom art

Д.Урианхайн гуайн “Мөнхийн шалтгаан” гэх энэ шүлгийн мөртүүдээр амилсан бодол хүн бүрт байдаг байхаа гэж бодлоо. Амьд явахын, сайхан амьдралын мөнхийн шалтгааны нэгээхэн хэсгийг гайхалтай зурагласан сайхан шүлгийг хүргье.

“Мөнхийн шалтгаан”

Тэнгэрийн тунгалаг зэрэглээнд болжмор жиргэж л байвал би амьд явна!
Тэр шувуунд би хачин их хайртай!
Тэртээ уулын хормойд ой шуугиж л байвал би амьд явна!
Тэр эгшгэнд би хачин их хайртай,
Хайраар би амьдардаг аа!

Хээр талаар морьтой хүн таваргаж л явбал би амьд явна!
Тэр бараанд би хачин их хайртай!
Хэдэн унага голын зүлгэнд тоглож л байвал би амьд явна!
Тэр амьтдад би хачин их хайртай,
Хайраар би амьдардаг аа!

Өвөлжөөнөөс намрын хиаг ханхалж л байвал би амьд явна!
Тэр үнэрт би хачин их хайртай!
Өвлийн шуурганд уруудсан мал бүрэн хонож л байвал би амьд явна!
Тэр баярт би хачин их хайртай,
Хайраар би амьдардаг аа!

Хаврын үдэш гадаа бороо шивэрч л байвал би амьд явна!
Тэр шивнээнд би хачин их хайртай!
Харц хөлчингө амраг цээж налаад сууж л байвал би амьд явна!
Тэр амьсгалд би хачин их хайртай,
Хайраар би амьдардаг аа!

Тооно эртний бор гэрт гал шаргалтаж л байвал би амьд явна!
Тэр амгаланд би хачин их хайртай!
Толгодын намжаа оройгоор зам зурайж л байвал би амьд явна!
Тэр аниргүйд би хачин их хайртай,
Хайраар би амьдардаг аа!

Аялгуу содон Монгол үгээр хүмүүс ярьж л байвал би амьд явна!
Тэр хэлэнд би хачин их хайртай!
Ариун нь мөнх Монголоор дэлхий дутаж л байвал би амьд явна!
Тэр оронд би хачин их хайртай,
Хайраар би амьдардаг аа!

Бие цуг орчлонд мөнх амьдрах шалтгаантайдаа
Би яагаад ч үхэхгүй ээ!..

.

Зургийн техник: Wacom art

Өөрийн хөрөг
Гүнзгий, бүр харанхуй шөнө шиг гүн харц
Гүзээлзгэнэ юм уу, чихрийн амттай уруул
Нуугдаж, үснийхээ ард далдирсан дух
Нулимстай инээдэнд дассан сормуус
Эзнийхээ ааш шиг шулуухан үс
Эрчүүд рүү талимаарч үзээгүй нүд
Хүүхдийнх шиг төрхтэй, гэнэн инээмсэглэл
Хүчлэвч гарахгүй, аяархан дуу
Үг шигээ түргэн, цэх алхаа
Үргэлжид гуниглан гэгэлзэх сэтгэл
Үзэн ядаж ч, хайрлаж ч чадах
Үнэнч бас урвагч зүрх
Цэлмэг атлаа давчдах цээж
Цэвэр биш атлаа үнэтэй даашинз
Бэлзэгээр биш, үзгээр гоёсон
Бээлий өмсөх дургүй гар…